ГЕРОИН герыч Нижний Новгород

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Братаны, рассказать вам историю, которая треснула мне в голову, наверное, на пару дней, но я не мог сдержаться. Начну с того, что однажды я решил закинуть героин в свою жизнь. Думал, что это будет как закладка в моем наркотическом саду. Но оказалось, что я угодил в глубокую передозняк-дыбыс. Не думал, что все может закончиться так пиздато.

Как-то раз я побродил по улицам своего района, в поисках своей первой закладки. Агент заметил мой недоумевающий вид и предложил помочь. Зацепили меня за цену, кстати, отжигал весьма крутой – пару последних сотен с меня додрали до конца. Так началась моя погружение в астрал, где шугань исчезала, а вместо нее витали дивные галактики.

Я сначала думал, что я просто треснулся, но потом понял, что это был настоящий героин. Это не было колесико или кодеин. Это была заправская химия, которая сжигала мозг и превращала меня в какую-то жалкую тварь. Но я не мог остановиться, словно бы меня догонял дьявол.

С каждым днем моя зависимость росла. За закладками ходил каждый день, как доброволец на душкане. Моя жизнь превратилась в непрерывный гон за долей небесного наслаждения. И понимаете, братва, это было просто нереально тяжело – терять себя и одновременно пытаться найти себя в этом безумии.

Мое тело страдало от этого колдовства. Мышцы тряслись от двустороннего катка, нервы были на пределе. Я стал биться в истерике, когда искал новую порцию. Один раз я чуть не срезал себе вены. Но все это были лишь последствия моей слабости перед наркотиками.

Это был путь в никуда, который приводил только к самому дну. Я одновременно был в астрале и на дне своей жизни. Я треснулся, и это было непоправимо.

Однажды я понял, что мне надо прекратить этот безумный трип. Но как? Мне уже необходима была двойная доза, чтобы чувствовать себя хоть немного живым. Я решил попробовать.